De lesbische leesgroep: allemaal verliefd op Idske Wolters

Hoe verschillend ze ook zijn, één ding hebben de leden van de Amsterdamse lesbische leesgroep gemeen: ze houden van boeken. En toen ze Minke Douwesz’ Strikt gelezen hadden, werden ze collectief verliefd op hoofdpersoon Idske Wolters. Geke (ex-docente), Anne (student geneeskunde), Maria (operazangeres) en Nienke (biologielerares) komen, met nog twee vrouwen, elke maand bij elkaar om te praten over lesbische boeken.

Tekst: Anja de Crom | Foto's: Hilda Abbing

Tijd voor een leesgroep? Je gelezen boek bespreken met andere lesbo’s? Benieuwd naar hun opvattingen over verhaal, personages en plot? Reageer dan nu.
Dat was de tekst van de advertentie die Geke begin 2007 plaatste in Zij aan Zij. Er kwamen reacties uit het hele land. Uiteindelijk werd er een groep van zes vrouwen samengesteld. Vier van hen spreken we nu.

Het begin
Initiatiefnemer Geke: Je kunt niet zo vaak met mensen over lesbische boeken of boeken van lesbische schrijvers praten, en dat leek me juist zo leuk. Daarom heb ik die advertentie gezet.
Maria: Ik lees heel veel, ook lesbische literatuur, en ik was nieuwsgierig naar boeken die ik nog niet kende. Het leek me leuk om ideeën uit te wisselen.
Nienke: Als ik een boek uit heb, kan ik me soms zo verloren voelen, en dan is het leuk als je met iemand over zo’n boek kunt praten. Met de mensen uit mijn omgeving kan dat niet, die lezen geen lesbische boeken.
Anne: Ik hou van lezen, mijn toenmalige vriendin niet. Hoewel ik ver van Amsterdam woon, leek het me toch leuk om lid te zijn van een leesgroep die juist niet de doorsnee literatuur bespreekt. Ik ben de jongste van de groep, tussen mij en het oudste lid zit veertig jaar verschil. Maar dat maakt helemaal niets uit.

Tijdens die eerste bijeenkomst heeft ieder lid, na de kennismaking, verteld wat haar favoriete plek is om te lezen én waar ze vooral op let als zij een boek leest: sfeer, taalgebruik, gedachten en ontwikkeling van de personages, hoe ze met elkaar omgaan, in welke tijd/omgeving het verhaal speelt, herkenning (of niet), hoe ze wilde dat het verhaal zou aflopen.

Het eerste boek
Anne: Dat was dat rare Spaanse boek, ik weet niet eens meer hoe het heet.
Geke: Een woord van jou van Elvire Lindo.
Nienke: Helemaal niet raar, ik vond het gewéldig!
Geke: Ik weet nog wel dat iemand riep: “Ik kom er niet doorheen!” Zelf vond ik het ook een goed boek.

Zes mensen
Nienke: Met een groep van zes is er genoeg ruimte om iedereen aan het woord te laten, maar als er twee zouden stoppen, dan valt het zo uit elkaar.
Geke: We hebben het wel gehad over uitbreiden, we hadden ook een tijdje zeven of acht leden, dat gaat goed. Juist vanwege die kwetsbaarheid staan we open voor nieuwe leden, lesbisch én bi.
Nienke: Ik vind het heel leuk dat ik door de leesgroep nieuwe mensen heb leren kennen. Wij hebben echt een bijzondere band. Dat er niemand uit mijn eigen vriendenkring bij zit, vind ik alleen maar goed. Je zou dan kliekjes krijgen, denk ik.
Geke: En juist omdat er geen mensen uit onze eigen vriendenkring bij zitten, kun je veel vrijer discussiëren.
Maria: Dat gaat er soms behoorlijk fel aan toe.

Favoriete boek/schrijver
Anne: Ik heb vooral feeling met Fluwelen begeerte van Sarah Waters. Het was het eerste lesbische boek waarbij ik dacht: zo, het kan dus wél!
Geke: Ik ben ook dol op Sarah Waters, De Nachtwacht vind ik echt een topper.
Anne: Die boeken kun je ook gerust door je heterovriendinnen laten lezen.
Maria: Ik vind dat je je trouwens niet moet beperken tot alleen lesbische literatuur. Mijn favoriete schrijvers zijn Proust, Couperus. Oh, en George Elliot natuurlijk.
Nienke: Maar we hebben het nu wel over lesbische boeken. Ik had veel affiniteit met Strikt. Over de liefde van Doeschka Meijsing vond ik ook erg goed.
Anne: Dansen op de waterlijn van Adriënne Nijssen is mijn superfavoriet.

Kiezen
Geke: We hebben zelf lijsten gemaakt met auteurs en titels en we hadden er één van een roze boekhandel.
Nienke: We hebben ook wel eens briefjes in een hoed gegooid, maar het tweede boek hebben we geprikt op een lijst. Dat werd Strikt van Minke Douwesz.
Anne: Dat was een van de weinige boeken waar we het allemaal over eens waren.
Nienke (lachend): Ja, en we waren allemaal verliefd op de hoofdpersoon.
Maria: Doeschka Meijsing en Andreas Burnier vonden we ook heel goed.
Nienke: Maar Eenzaam avontuur van Anna Blaman, daar kwam ik niet doorheen. Tot bladzijde 70 vond ik het geniaal, daarna kon ik het niet meer aan.
Geke: We hebben vaak een heel verschillende kijk op boeken. De een wordt meer gegrepen dan de ander. Over Het Krokodillengat van Saskia Wieringa hebben we een heel goede discussie gehad. Over De Stenen Goden van Jeannette Winterson ook. We zijn met z’n allen naar haar lezing geweest in Utrecht. Ook naar de voordracht van gedichten van Emily Dickinson in De Balie in Amsterdam, trouwens.
Maria: Die verschillende kijk is voor mij de meerwaarde van de leesgroep. Je gaat meer diepte zien.

Ook met je leesgroep op deze site, of wil je lid worden van deze leesgroep? Mail!