Weblog York Lesbian Arts Festival, dag 2: York verkennen

Donderdag 23 oktober
Een beetje suf, een beetje stijf en een beetje ontheemd (aan de verkeerde kant rijden!) stappen we uit de auto op de parkeerplaats van Lady Ann Middleton’s, ons onderkomen voor de komende drie nachten.

De kamers zijn pas om twee uur beschikbaar, dus we hebben vier uur de tijd voor een ontdekkingstocht door het oude centrum van York. Dat blijkt verrassend dichtbij: de schitterende tuin door, straat uit, brug over de Ouse over en we zijn in het stadscentrum, qua grootte vergelijkbaar met bijvoorbeeld Deventer. Over mooie pleintjes en door smalle klinkerstraten belanden we in The Shambles, een middeleeuwse straat die een tot leven gewekte tekening van Anton Pieck lijkt. Omdat een mens ook moet eten, duiken we daar een tearoom in waar we sandwiches en scrambled eggs bestellen (het is pas kwart over elf, maar hé, we zijn om zes uur opgestaan!). “Wel raar dat er nergens aandacht aan het festival besteed wordt,” zegt Hilda tussen twee happen door. “Ik heb nog nergens postertjes of flyers gezien, jullie?” YLAF noemt zichzelf ‘het grootste lesbische culturele evenement van Europa’. Je zou verwachten dat het dan wel een beetje leeft in zo’n stad. “Misschien heeft de VVV wel informatie,” bedenkt iemand, en dus wordt de VVV ons volgende doel.

Onze tocht naar de Tourist Information voert langs boekwinkeltjes, antiekzaken, winkels met typisch Engelse spulletjes (en héél veel chocola), maar ook langs Starbucks, én langs de York Minster, na de Dom van Keulen de grootste middeleeuwse gotische kathedraal van Europa. Op deze plek was rond 306 het noordelijk hoofdkwartier van het Romeinse leger gevestigd. Daar hebben wij helemaal geen weet van op het moment dat we hier lopen: ten eerste staat er nu dus een joekel van een kerk bovenop, en ten tweede zijn we op weg naar de VVV, die we enige tijd later vinden. Hilda, Anja en Martie kijken de folderrekken door en Moniek en Marleen stappen op de balie af. De mevrouw die hen te woord staat is welwillend, maar heeft een teleurstellende mededeling: er is hier geen YLAF-informatie. Ze weet vrijwel zeker dat de VVV bij het station wél info heeft en vertelt ons ook nog hoe je bij de York Racecourse kunt komen, waar het festival plaatsvindt (met de bus, of twintig minuten lopen). Anja heeft inmiddels ontdekt dat het middeleeuwse karakter dé aantrekkingskracht van York vormt: je kunt hier maar liefst zes verschillende Ghost Walks doen.
Over een mooie oude brug lopen we naar het station, waar inderdaad iets van YLAF aanwezig blijkt: de overzichtsflyer die we al toegestuurd hadden gekregen, niet het programmaboekje waarop we gehoopt hadden. Marleen haalt nog wat informatie over treinen van en naar Hull en we lopen terug naar het hotel, waar we een uurtje gaan liggen op de uitstekende bedden in onze fraaie kamers.

Voor het avondeten gaan we naar de Gourmet Burger Kitchen, de lievelingsketen van Anja en Hilda waar zelfs vegetariërs kunnen kiezen uit vijf (ja, vijf!) heerlijke burgers, en echt niet van die Tivall-dingen van de Appie (we noemen aubergine en geitenkaas, en portobello en brie – hungry yet?).
Op de terugweg komen we toevallig langs een vrij klein pandje waar met grote gouden letters Grand Opera House op staat. We vinden het maar moeilijk te geloven dat hier morgenavond de grote Concert Night zal plaatsvinden. Terug in het hotel nemen we nog een – oké twee – oké drie afzakkertjes.

(Wil jij volgend jaar ook naar York? Stuur een mailtje en we houden je op de hoogte)