recensies De bron van eenzaamheid - Radclyffe Hall

Lezeres Jet Valk, mei 2008
De Bron van Eenzaamheid is het boek dat me het meest heeft geraakt toen ik 16 was en verliefd op mijn Engelse juf. Ik las het in het Engels, voor de literatuurlijst. Het was het eerste boek dat ik las met een vrouw als hoofdpersoon die voelde wat ik voelde: anders.

Door dit verhaal kwam ik vroeg uit de kast, op mijn zestiende, heb ik mijn Engelse juf versierd, goede cijfers voor Engels gehaald, maar ook veel tranen gelaten om het verhaal. Het onbegrip van de omgeving (we hebben het hier over 1976/1977, ik heb de eerste homodemonstratie bewust meegemaakt) was dusdanig dat het boek bijna werkelijkheid werd. Wanneer ik het nu herlees kan ik door de tijdgeest heen de mooie en gedurfde verhaallijn waarderen. Dit boek is een must voor de lesbische lezeres. (Jet Valk)

NBD|Biblion
Veel 'vlammende vuurpijlen van smart en vertederd zieleleed' in deze enigszins opzienbarende roman over hartstochtelijke liefdes tussen vrouwen. Het verhaal speelt zich af onder het wakend oog van de Engelse landadel omstreeks de Eerste Wereldoorlog en de steeds weer nieuwe liefdesverhoudingen zijn voorspelbaar gedoemd smartelijk te verlopen. (Th. Fuchs-van Braningen) 

Trouw, 1995
Het verhaal is simpel: rijk, adellijk echtpaar krijgt dochtertje dat eigenlijk zoontje had moeten zijn; ze geven het wichtje een jongensnaam, Stephen, en kleden het in jongenskleren. Stephen houdt van stoere sporten, jaagt, schermt, zwemt, heeft een hartelijke (maar enigszins slappe) vader en een koele moeder, maar gelukkig een lieve 'nanny'. De hofmakerij van een huwbare jongeman doet Stephen drukt haar met de neus op de feiten. Ze wordt naar Londen verbannen, schrijft een bestseller, leeft in Parijs als bohémien, ondergaat haar grote liefde en brengt haar offer. Een boek om een potje bij te janken. (Inez van Eijk)

Lees de beschrijving