recensies Op zoek naar de verdwenen wimper - Karen McLeod

‘1 broodje kaas/ui, meenemen.’ Dat is het eerste contact tussen  Lizzy, serveerster in een cafetaria, en Sally, de vrouw die  haar wereld op z’n kop zet. Negen intense weken met Sally volgen, totdat de laatste er vandoor gaat met een man ('De Stierennek'). Daar begint het verhaal. Lizzy blijft verdrietig en wanhopig achter, vol onbegrip, labiel, en ze blijft hopen dat Sally het inzicht zal krijgen dat dit ‘uitstapje’ met een man het niet is.

Op zoek naar de verdwenen wimper is een boek vol zoektochten. De rode draad in het boek wordt gevormd door alle personen die uit het leven van Lizzy ‘verdwijnen’; haar geliefde, haar zus die eigenlijk haar broer is, haar moeder die  van de aardbodem verdwijnt, haar vader die er niet meer is, en vooral ook Lizzy zelf, die voortdurend op zoek is naar haar ware ik. Stukje bij beetje komen we meer te weten over de verdwenen personen en hun achtergronden, hun beweegredenen. Verschillende verhaallijnen die in willekeurige volgorde worden beschreven. Voelbaar is het verdriet, de frustratie en de wanhoop van Lizzy over de verbroken relatie, de gevolgen van een ongelukkige jeugd, het gevecht met zichzelf, het onzekere  van de zoektocht naar de verdwenen personen. Geschreven in een vlotte, goed leesbare taal. Met veel (galgen)humor en cynisme, soms wat langdradig waardoor je de neiging krijgt Lizzy een schop onder haar kont te geven. Tegelijkertijd is het zeer herkenbaar voor iedereen die ooit in de steek gelaten werd. (lezeres Aafke Vlaanderen Oldenzeel)

Alleen de titel deed me naar het boek grijpen. Een prachtige titel voor een vreemd boek. Maar als lezeres werd ik teveel rondgebonjourd van hot naar her. Regelmatig moest ik een stuk teruglezen omdat de draad totaal kwijt was. De eerste zin is prachtig, maar dat is eigenlijk de enige in het hele boek. Ik word wakker in een onbekende oksel. Ik werd niet wakker van dit verwarrende boek met zijn vele losse eindjes waardoor ik als lezeres de weg naar de verdwenen wimper volledig kwijtraakte. Nooit deed ik zo lang over een boek. Hoe vaak ik haar opzij heb gegooid! (lezeres Jet Valk)

Lizzy is op zoek: naar liefde, naar herkenning, en vooral naar een thuis. Iedereen die ertoe doet, lijkt haar verlaten te hebben en ze is vastbesloten deze ontsnapten terug te halen. Maar de chaotische, laconieke en grappige Britse slaat op haar zoektocht de meest vreemde zijpaden in. Ze stalkt Sally en haar nieuwe vlam en zoekt Simon in de badplaats waar ze als kinderen op vakantie waren; wat ontaardt in een alcoholische, hilarische discotocht met haar loyale maar licht ontvlambare buurmeisje Petula. (...)
Lizzy’s gedragingen zijn soms excentriek en haar gedachten niet altijd goed te volgen. Maar tijdens haar eigenwijze speurtochten komt ze wel veel andere vreemde, maar lieve en betrokken medemensen tegen, met wie het contact echter en hechter blijkt dan in de geaccepteerde relaties met geliefden en ouders. (...)
Dit debuut van de 34-jarige Karen Mcleod verrast en ontroert. De wat slordige opbouw en laconieke verteltoon weerspiegelen de hoofdpersoon en geven je het gevoel dat je haar goed kent. Mcleod munt uit in typerende beschrijvingen die je bij alle ontroering in de lach doen schieten.(...)
Op zoek naar de verdwenen wimper is een bijzonder en gelaagd boek om te herlezen. Het zet je aan het denken over je eigen definitie van familie, relaties en liefde. (Marischka Verbeek, boekwinkel Savannah Bay)

Lees de beschrijving