recensies Fun Home - Alison Bechdel

Fun Home is een graphic novel. En om eerlijk te zijn de eerste echte graphic novel die ik ooit heb gelezen. Toen ik het boek nog niet gezien had, dacht ik aan een stripverhaal als Suske en Wiske of Jan, Jans en de Kinderen. Het autobiografische Fun Home is heel anders, en op sommige punten toch minstens zo speels. De tekeningen in het boek zijn gedetailleerd en verfijnd en weerspiegelen het karakter van de personages. De verbitterde vader en moeder hebben duidelijk trekken om de mond en de hoofdpersoon, tomboy Alison, heeft geen duidelijk vrouwelijke of mannelijke uitstraling. Het verhaal is niet alleen ongewoon maar ook grappig en serieus tegelijk. De nadruk van het boek ligt op de relatie van Alison met haar ouders, voornamelijk met haar vader (die in hoofdstuk 1 al onder een auto loopt). De relatie is moeizaam; dat lijkt voort te komen uit de verbitterde levensvisie van de vader. Alison ontdekt haar eigen geaardheid als ze naar de universiteit gaat. Daar leest ze boeken waar ze zichzelf in herkent en sluit ze zich aan bij de feministische studiegroep. Dit is de enige lesbische verhaallijn in het verhaal, maar het is meteen ook een uitgebreide.
Het verhaal leest vlot en speels; in talloze zijpaadjes en grappige en ontroerende details kom je meer te weten over de personages. Zo heeft Alison gedurende een bepaalde periode in haar leven bijvoorbeeld de tic om in haar dagboek bij elke zin de nuance te maken dat ze niet zeker weet of het wel echt zo gebeurd is: dit is haar interpretatie. Dit leidt tot een lichte dwangneurose waarbij ze voornamelijk de relatie met haar ouders spiegelt. Het raakte me zeker, dit verhaal over Alison, die midden in een zoektocht naar haar eigen identiteit zit, tegen de achtergrond van de hopeloze vastberadenheid van haar vader, die zijn eigen identiteit nooit volledig heeft mogen ontplooien. Het verhaal is droevig en ontroerend, goed geïllustreerd en het leest, door de luchtige schrijfstijl, als een trein! (Lenneke de Ruijter)

Lees de beschrijving