winkelwagen
shop
aanmelden nieuwsbrief
over lesbischlezen.nl
extras
Kim Baldwin & Xenia Alexiou: "Jack is de favoriet van Amerikaanse lezers"
Zojuist verscheen Ontmaskerd, het derde deel in de Elite Operatives Serie van Kim Baldwin en Xenia Alexiou. In Ontmaskerd gaat special agent Lynx op jacht naar een seriemoordenaar die heel Amerika in zijn greep houdt. Ze belandt in de Vietnamese jungle en komt terecht in het hart van de internationale vrouwenhandel. Lesbisch Lezen spreekt Kim en Xenia (vlak nadat ze een Lambda Literary Award wonnen voor deel 4 in de serie): "Jack is het favoriete personage van de Amerikaanse lezers."
Tekst: Anja de Crom | Foto's: Kim & Xenia zelf
Voor we beginnen met het interview over Ontmaskerd: gefeliciteerd met jullie Lambda Award voor de opvolger (Dying to live)! Wat betekent deze prijs voor jullie?
Kim: Ik kan het nog steeds niet geloven! De prestigieuze Lambda Literary Award winnen is het meest fantastische dat je kan overkomen. Uitgekozen worden uit zo veel goede boeken en geweldige auteurs is een enorme eer. Ik ben de juryleden heel erkentelijk, en ik dank alle lezers die ons aanmoedigen en steunen.
Xenia: De Lammy winnen, dat is een droom die uitkomt. De concurrentie is altijd pittig en de schrijvers zijn zo goed, het zijn echt niet de minste boeken die genomineerd worden. Alleen finalist zijn is al een eer. Toen Ontmaskerd vorig jaar genomineerd was als finalist, sprong ik al een gat in de lucht en schreeuwde ik dat van de daken. En nu hebben we gewonnen, van zulke topauteurs! Dat is een overweldigend gevoel. Maar de grootste beloning zijn de mailtjes waarin lezers me vertellen dat we het verdiend hebben en dat ze de serie fantastisch vinden. Daar gaat het tenslotte om: jullie, de lezers, zijn degenen die al die lange uren, taaie processen en moeilijke momenten de moeite waard maken. Ik had altijd al een liefde voor schrijven, maar jullie hebben ervoor gezorgd dat die liefde een passie werd.
Oké. Dan nu terug naar Ontmaskerd. Waarom hebben jullie gekozen voor een seriemoordenaar, toch een betrekkelijk rechttoe-rechtaan onderwerp? In de vorige twee delen stond de wereldvrede nog op het spel, dat is wel even iets anders…
Xenia: De seriemoordenaar was een middel om een dieper sociologisch probleem aan de orde te laten komen. In elk boek wil ik een thema verwerken dat mij bezighoudt en me raakt. Tot dusver heb ik me verdiept in corruptie, terrorisme, mensenhandel, farmaceutische corruptie, de FARC, organenhandel en nu ben ik bezig met wapenhandel en de verkiezing van de eerste vrouwelijke Amerikaanse president. In Ontmaskerd ligt de focus voor mij minder op de seriemoordenaar en veel meer op de mensenhandel.
Hoe kreeg je de inspiratie voor Ontmaskerd?
Xenia: Ik wilde dus iets met mensenhandel. En hoe ik op gestoord persoon kwam die menselijke gezichten verzamelt… Ik denk dat ik beïnvloed ben door horrorfilms en boeken. Als die gast uit Silence of the Lambs mensenhuiden kan verzamelen, waarom zou die van ons dan geen gezichten kunnen verzamelen? Het is misschien niet erg aantrekkelijk om over te lezen, maar er bestaan mensen die nog veel gestoorder zijn. Ik heb hem gebaseerd op de werkelijkheid. En weet je wat het rare is: media kunnen de wereld vertellen dat de opwarming van de aarde een wezenlijke bedreiging vormt voor onze toekomst, of dat honderden mensen zijn omgekomen bij een terroristische aanslag, en de meeste mensen zullen geschokt reageren maar uiteindelijk hun schouders ophalen. Omdat het hen niet persoonlijk raakt, of geen persoonlijke bedreiging vormt. Maar zodra mensen horen dat er een seriemoordenaar rondloopt, hebben ze er slapeloze nachten van.
Hoe komt het dat je zo veel weet over de manier waarop organisaties als de EOO werken? Verzin je dat, of hebben jullie ergens een informant zitten?
Xenia: Grappig, dat vragen heel veel mensen. Had Ian Fleming een informant, of Ludlum? Zij schrijven ook over dat soort organisaties, en voor zover ik weet is dat allemaal verzonnen, hoewel er wel geruchten gaan over Fleming. Ik wil een stap verder gaan dan James Bond, toch een soort vlak concept: ik creëerde een onbekende organisatie, met mensen die niet gebonden zijn aan de wet en in het geheim achter de schermen werken om ervoor te zorgen dat de 'bekende' geheime diensten goed voor de dag komen. Ik koos voor vrouwelijke agenten omdat ik het zat ben dat het in fictie én non-fictie altijd gaat over mannelijke helden, terwijl er zó veel vrouwen zijn die hun leven op het spel zetten om een verschil te maken.
Waar hebben jullie dit boek geschreven?
Kim: Dubbel doelwit schreven we nog via webcam, een lang en frustrerend proces. Xenia zat in Amsterdam, ik in Michigan. Er was een tijdsverschil van zes uur, en we hadden allebei overdag een baan. Xenia zat dus vaak ’s nachts te schrijven en ik stond in het weekend om drie of vier uur ’s morgens op. De laatste hoofdstukken schreven we samen in Amsterdam, waar Xenia toen woonde, en dat bleek zo leuk en zo veel makkelijker, dat we besloten om altijd samen op één plaats te werken. Ik kan elk voorjaar zeven weken vrij nemen van mijn baan, en dat is wat we gemiddeld nodig hebben om een allereerste versie van een boek te schrijven; Xenia heeft dan al een hoop voorwerk gedaan. Zij is maanden bezig om de personages te bedenken en een plot uit te werken. Thief of Always (Explosieve erfenis), Missing Lynx (Ontmaskerd), Dying to Live (nog niet vertaald) en Demons are Forever (ook nog niet vertaald) zijn in Amsterdam geschreven, en aan The Gemini Deception, onze volgende titel,hebben we gewerkt in Griekenland, waar Xenia nu woont.
Hoe ziet dat samen schrijven eruit?
Kim: Xenia bedenkt de plot en de personages, en daarnaast schrijft ze alle dialogen en de gedachten en gevoelens van de personages. Ze schrijft ook de actiescènes en een aantal seksscènes. Ik doe heel veel saai researchwerk, en alle beschrijvingen van bijvoorbeeld de omgeving zijn van mij. We werken wel allebei aan elke scène, en we redigeren elkaars teksten, dus het is heel moeilijk om te zien wie nou wat geschreven heeft.
Meestal beginnen we ’s morgens vroeg met schrijven, want dan zijn we het creatiefst. We gaan zo lang door als we kunnen. Soms schrijven we van acht uur ’s morgens tot twaalf uur ’s nachts, en dan stoppen we alleen even om te eten.
Wanneer is een schrijfdag geslaagd?
Kim: We proberen minimaal 2000 woorden per dag te schrijven, zodat we in zeven weken een boek neer kunnen zetten. Onze dag is geslaagd als we dat quotum halen of eroverheen gaan. Maar we vinden een dag ook geslaagd als we een plotprobleem oplossen, of als we een scène schrijven die we allebei aangrijpend vinden, of grappig, of bijzonder. We kijken er geen van beiden naar uit om de ‘grote’ seksscène te schrijven, dus als die klaar is en we zijn er blij mee, dan vieren we dat we dat achter de rug hebben.
Hoe ver is het verhaal normaal gesproken uitgewerkt voor jullie beginnen?
Xenia: Het echte schrijven kost ons om en nabij de twee maanden. Een verhaal bedenken en uitwerken neemt ongeveer een jaar in beslag. Ik werk het nooit uit tot in detail, maar ik weet wel wat de grote lijn wordt. Ik heb een begin, de rode draad van de Elite Operatives Organisation, een middenstuk en een einde. De personages maken het moeilijk om het verhaal al meteen tot in detail uit te werken. Ik kan van tevoren nog zo veel energie in ze stoppen, pas zodra we beginnen te schrijven worden ze tastbaar en dat verandert alles; door hun gedachten en wat ze doen bepalen zij hoe het verhaal verloopt. Luka reageert nou eenmaal anders dan Allegro, en Lynx gaat anders met de dingen om dan Jack. Andere schrijvers doen dat misschien op een andere manier, maar als de originele verhaallijn niet bij het karakter van een personage past, hou ik er niet aan vast.
Vertel eens iets over Lynx en Jack, de hoofdpersonen van Ontmaskerd?
Xenia: Jack en Lynx zijn tegenpolen, en dat maakt het interessant. Lynx is een optimistische, fanatieke special agent op haar eerste solomissie, Jack is een negatieve, uitgebluste huurmoordenaar die voor de onderwereld werkt. Hun geschiedenis bemoeilijkt hun missies en leidt tot veel verrassingen voor de lezer, nog los van het ontluiken van een van de meer onorthodoxe romances uit de serie. Jack werd geïntroduceerd in Dubbel doelwit, en ze komt voor in alle boeken van de serie, behalve Explosieve erfenis. Ze is de favoriet van veel Amerikaanse lezers, omdat ze niet perfect is, en beschadigd. Ik wilde van Jack een vrouw maken die niet altijd de juiste beslissingen neemt, een vrouw die haar verleden en haar woede niet achter zich kan laten, een antiheld. Dat is niet gebruikelijk in dit genre, en dat maakt haar de ster van de serie. Als de rest van de boeken ook in het Nederlands vertaald wordt, zullen de Nederlandse lezers dat alleen maar kunnen beamen.

In de Nederlandse vertalingen hebben we tot nu toe Domino, Allegro, Lynx en Jack ontmoet. Wat staat ons nog te wachten in de volgende delen?
Xenia: Deel 4, Dying to Live, gaat over Fetch, een beroepssoldaat die moet infiltreren bij een groep FARC-guerillas om westerse gijzelaars te redden, onder wie een verwende Britse. Alle hoofdpersonen uit de drie eerste delen werken samen om een wereldwijde pandemie te stoppen. Deel 5, Demons are Forever, heeft als hoofdpersoon de opsporingsexpert Chase die samen met Jack een vermiste agent moet vinden, met de hulp van de dure callgirl Heather. We werken nu aan ons zesde boek, The Gemini Deception. Daarin moet hoofdpersoon Shield de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten beschermen na een mislukte moordaanslag.
Welke agent lijkt het meest op jou?
Xenia: Er zit iets van mij in elke agent. Ik deel Domino’s passie voor alleen zijn, hou net als Chase van PEZ-snoepjes en van jazz, en ik heb net als Fetch een slangenfobie. Met Allegro deel ik mijn liefde voor snelheid, en ik heb hetzelfde gevoel voor humor als zij. Ik hou net als Shield van wijn en heb net als Lynx een passie voor zwaarden. Maar mijn vriendin en Kim noemen me Jack, om de een of andere reden.
Kim: Ik heb met geen van de agenten ook maar iets gemeen, denk ik. Misschien lijk ik een heel klein beetje op Domino, omdat ze een einzelgänger is. Van alle belangrijke personages in de boeken lijk ik het meest op Hayley Ward uit Dubbel doelwit; zij is net als ik journalist.
Welke agent bewonder je vanwege karaktertrekken die je zelf niet bezit?
Xenia: Lynx. Ik bewonder haar optimisme en haar vermogen om boven haar angsten uit te stijgen. Ze gaat letterlijk door de mangel in Ontmaskerd en in Demons are Forever, maar ze vindt de moed om lief te hebben en zichzelf te geven voor de organisatie en voor een betere wereld.
Kim: Ik zou heel graag wat van de moed bezitten die de agenten hebben. Ik bewonder Allegro het meest, denk ik, omdat ze ad rem, onverschrokken en zelfverzekerd is.

Ontmaskerd is, net als de eerste twee delen in de serie, in het Nederlands uitgebracht door LaVita Publishing. Hoe bevalt LaVita jullie?
Xenia: Ik heb veel waardering voor de manier waarop LaVita werkt. De mensen zijn betrokken en ze leveren kwalitatief goed werk af. LaVita besteedt veel aandacht aan het in de markt zetten van de boeken. Ik vind de covers en de booktrailers geweldig. Ik kan me echt geen betere buitenlandse uitgever wensen.
Kim: Daar kan ik me alleen maar bij aansluiten. Ook met de booktrailer voor Ontmaskerd ben ik weer heel blij.
Wat willen jullie tegen je Nederlandse fans zeggen?
Xenia: Ik wil iedereen bedanken die onze boeken een kans geeft, in het bijzonder degenen die ervoor gezorgd hebben dat Dubbel doelwit tweede kon worden in de verkiezing Beste Lesbische Boek. Ik vind de waardering van de Nederlandse lezers heel fijn. En heb genoten van het publiek toen we voorlazen tijdens de literaire wandeling in Maastricht.
Kim: Ik ben verguld met de enthousiaste reacties van onze Nederlandse lezers. Elke keer als we signeren of voorlezen, bij boekhandel Vrolijk bijvoorbeeld of in Maastricht, zoals Xenia al vertelde, kwamen er echt veel mensen. We krijgen regelmatig leuke mailtjes van lezers die genieten van onze serie.
En tegen degenen die jullie boeken nog niet kennen?
Xenia: Lees onze boeken en trakteer jezelf op de gezondste vorm van vluchtgedrag.
Kim: Op onze websites kun je de eerste hoofdstukken lezen, en recensies en samenvattingen. Je bent verslingerd voor je het weet!
- < Interview Suzanne Gerding: "Dat mag je vinden, maar lees eerst het boek!"
- Interview Adriënne Nijssen: 'Lesbisch boegbeeld? Ik zou mezelf niet zo noemen, nee.' >
zoeken
info over boeken
info over auteurs
laatst toegevoegd
- Schrijfwedstrijd 'Liefde tussen twee vrouwen'
- Valt het doek voor Boekhandel Vrolijk?
- Lesbian Festival opent 22 maart met de L is van...
- Sharmila Madhvani wint LaVita Publishing Debuutprijs 2013
- Filmpje: interview Fran Bambust over Plafondmeisje
- De boekenkast van Isabelle Couturier (1985)
- De mooiste e-books voor je (nieuwe?) e-reader
- Minke Douwesz wint Anna Bijns Prijs
- Verpand - Isabelle van Ewijk
- recensies Verpand - Isabelle van Ewijk
- Een breed assortiment, daar horen lesbische boeken bij
- Op zoek naar de holebiboekhandel in Dublin (Nina)